BOLOGNA SÜRECİ NEDİR?

Bologna Süreci, Avrupa Birliği ülkeleri arasında, Avrupa Birliği Yükseköğretim Alanını (EHEA) yaratmayı hedefleyen bir reform sürecidir. Bu süreç, adını, 29 Avrupa ülkesinin Yükseköğretim’den sorumlu Bakanları’nın,1999 yılında ikinci kez toplanarak bir bildiri imzaladığı, İtalya’nın Bologna kentinden almaktadır. Avrupa Birliği dışında ülkelerin ve son olarak Kazakistan’ın da katılımı ile, halen 47 ülke bu süreci paylaşmaktadır.

BOLOGNA SÜRECİNİN AMAÇLARI NEDİR? Bu sürecin amaçları:

• Çıktı temelli eğitim (Çıktı / kazanım- outcome),

• Öğrenci, öğretim elemanı ve idari kadro hareketliliğini arttırmak (Hareketlilik-Mobility),

• Ulusal ve uluslarası eğitim sistemlerinin birbiri ile karşılaştırılabilir olması (Şeffaflık-Transparency),

• Ulusal ve Uluslarası Yüksek Öğretim kurumlarının birbirini tanımasını kolaylaştırmak (TanınmaRecognition) ,

• Tüm süreci iç ve dış paydaş katılımı ile, sürekli kendi kendini denetleyen , izleyen ve besleyen bir Yükseköğretim Alanı yaratmaktır. Bu amaçlar doğrultusunda,

• Yükseköğretimde Kalite Güvencesi ve Avrupa Yeterlilikler Çerçevesini (QF) oluşturmak ve yaygınlaştırmak,

• Şeffaf , birbirleriyle karşılaştırılabilir Yükseköğretim diploma ve/veya dereceleri oluşturmak ,

• Hareketliliği kolaylaştırmak amacı ile Avrupa Kredi Transfer Sistemini (European Credit Transfer System, ECTS) uygulamak,

• Mezun öğrencilerin hareketliliğinde karşılaştırılabilirliği sağlamak üzere Diploma Eki oluşturmak İçin çalışmalar yapılmasına karar verilmiştir. Bu nedenle, yeterllikler ve yeterlilik düzeyleri tanımlanmıştır. TYYÇ – TÜRKİYE YETERLİLİKLER ÇERÇEVESİ “Yükseköğretim alanında yeterlilik, herhangi bir yükseköğretim derecesini başarı ile tamamlayan bir kişinin neleri bilebileceği, neleri yapabileceği ve nelere yetkin olacağını ifade eder. Ulusal Yeterlilikler Çerçevesi ise, ulusal düzeyde bir eğitim sistemindeki yeterlilikleri ve bunların birbirleriyle ilişkilerini açıklar. Diğer bir deyişle, Ulusal Yeterlilikler Çerçevesi, ulusal ve uluslararası paydaşlarca tanınan ve ilişkilendirilebilen yeterliliklerin belirli bir düzen içerisinde yapılandırıldığı bir sistemdir. Bu sistem aracılığıyla, yükseköğretimde tüm yeterlilikler ve diğer öğrenme kazanımları açıklanabilir ve tutarlı bir şekilde birbiri ile ilişkilendirilebilir.